Vanochtend ging Maris op weg naar een vergadering in Utrecht. Om 8.00 uur de deur uit, ik stond in de deuropening om haar uit te zwaaien, ja dat doe ik nog steeds. Het starten ging wat moeizaam, dat zijn we niet gewend, meestal is het even een paar slagen maken en dan komt ie wel. Nu duurde dat wat langer. Ook bij het wegrijden sloeg de motor een keer af. Ik weet het aan het 'gehaaste' vertrek.
Een paar minuten later reed ze de straat uit, business as usual. Totdat ze een kwartier later belde "ik sta met pech langs de kant in Utrecht, het gaspedaal reageert niet meer". Op afstand schatte ik in dat de gaskabel gebroken zou kunnen zijn. "Wil jij de wegenwacht bellen, ik weet niet hoe ik het toetsenbord op m'n mobiel kan activeren om tijdens het bellen een cijfer in te toetsen". Geen probleem natuurlijk.
Binnen een uur was er een zeer behulpzame (zijn er ook niet behulpzame) wegenwachtman. Met zijn eerste reactie had hij onmiddellijk de sympathie van mijn vrouw (en later die van mij) gewonnen.
"Wat een prachtauto, je kan wel zien dat je een liefhebber bent. Hij ziet er prachtig uit!" zo sprak de WWman.
"En wat is die gastank mooi ingebouwd".
Na hardop een probleemanalyse hangend boven de motor te maken kwam hij tot de conclusie dat er geen druk opgebouwd werd, dit moest wel met de carburateur te maken hebben, hetgeen leidde tot de uiteindelijke boosdoener: het membraam. Met deze conclusie werd Sweden Parts gebeld met de vraag of hij het onderdeel had liggen. Frank (Sweden Parts) bevestigde dit waarop de Wegenwacht samen met Maris van Utrecht naar Achthoven reed omdat het zijn eer te na was om een trailer te laten komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten