In mei 1999 zagen wij even verderop in de straat deze rode Amazone uit 1966 te koop staan. Wij hadden al jaren de wens om weer een oude Volvo te rijden, uiteindelijk was dit ook het type auto waarin ik reed in de tijd dat wij elkaar voor het eerst ontmoetten. In de zomer van 1982 ging ik met mijn goede vriend Paul op vakantie naar Portugal, in de auto was nog plaats voor twee passagiers. Dat werden Mariska en Mirjam, vriendinnen die met elkaar op vakantie naar Spanje wilden. Nou dat ligt dan toch op de route dachten wij beiden. Van het één kwam het ander, de Amazone was na deze vakantie volledig op en moest het veld ruimen. Wat volgde waren een flink aantal Volvo loze jaren. De passie bleef, ook tussen ons beiden. In 1994 zijn wij getrouwd in rode Amazone iets ander bouwjaar,maar wel rood! Deze auto konden wij weer lenen van een eigenaar iets verderop in de straat. Het Volvo vuur laaide weer in ons op. Toch duurde het nog tot 1999 voordat wij deze Amazone kochten. Na 10 jaar trouwe dienst wogen de herstelkosten niet meer op tegen vervanging. Het werd echter weer een Amazone. Een combi dit keer, mooi op het eerste gezicht, minder fraai op de langere termijn. Wij hebben met veel plezier in deze auto gereden, maar stonden al snel weer voor de keus: repareren of vervangen. Dat laatste is het geworden. De 144 die wij nu rijden was ook het type van mijn eerste auto, toen uit 1968, deze uit 1972. In de eerste heb ik dankzij Jan Benschop het interieur van een 164 geplaatst. Samen met vriend Paul zijn wij met deze auto door Yoegaslavië tot in het zuidelijkste puntje van het vasteland van Griekenland gereden. Volvo rijden is a way of life. Of zoals Volvo zelf in de advertenties zegt: Volvo for life!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten